پایگاه خبری تحلیلی آریا جوان

آخرين مطالب

داستان برند میباخ؛ خودروساز اصیل آلمانی و زیرمجموعه‌ی لوکس مرسدس بنز فناوري

داستان برند میباخ؛ خودروساز اصیل آلمانی و زیرمجموعه‌ی لوکس مرسدس بنز

  بزرگنمايي:

آریا جوان - زیرمجموعه‌ی لوکس مرسدس بنز که امروزه خودروهای این برند آلمانی را با امکانات تجملی ارائه می‌کند؛ بیش از 110 سال قدمت دارد. در این مطلب، داستان برند میباخ را شرح می‌دهیم و محصولات مهمش را معرفی می‌کنیم.

حتی امروزه هم برای علاقه‌مندان خودروهای لوکس و گران‌قیمت، برندهای متنوع و پرتعداد در بازار جهانی وجود ندارند. این واقعیت دلایل مختلفی دارد: از یک سو، مشتری‌های خاص برای مدل‌های چندصد هزار دلاری، بسیار کمتر از محصولات معمول هستند و از سوی دیگر، پیچیدگی در روند ساخت خودروهای لوکس، تولید آن‌ها را سخت و پرهزینه می‌کند. درمجموع، به‌سادگی می‌توان فهمید تولید مدل‌هایی در کلاس محصولات رولزرویس یا میباخ ، علاوه‌بر نیاز به سرمایه‌گذاری هنگفت و فناوری پیشرفته، با خطر اقتصادی و مشکل جذب مشتری رو‌به‌رو است. ازنظر سودآوری تجاری، آمار فروش و محبوبیت در سطح جهانی، تفاوت محسوسی بین برندهای آلمانی و انگلیسی وجود دارد. تقریبا تمامی خودروسازان بریتانیا سهام‌داران عمده‌ای از خارج انگلستان دارند و توسط آن‌ها از ورشکستگی نجات یافته‌اند. این درحالی‌ است که برندهای آلمانی نه‌تنها غول‌های جهان شناخته می‌شوند؛ بلکه مالک اصلی بسیاری از کارخانه‌های خودروسازی انگلیسی هستند. در سمت دیگر ماجرا، محبوب‌ترین برندهای کلاس سوپرلوکس دنیا خارج از آلمان فعالیت می‌کنند و مثل رولزرویس و بنتلی اصالت بریتانیایی دارند.
امروزه، مهم‌ترین سهام‌داران رولزورریس و بنتلی به‌ترتیب بی‌ام‌و و فولکس‌واگن آلمان هستند؛ اما همچنان جای خالی برند اصیل آلمانی دیگری در کلاس سوپرلوکس احساس می‌شود. این حقیقت شاید مهم‌ترین دلیل فعالیت میباخ با مدیریت مرسدس بنز باشد تا علاوه‌بر کسب سود اقتصادی، برند قدیمی و کاملا آلمانی را احیا کند. ظهور میباخ و دوران طلایی آن
شرکت خودروسازی میباخ (می‌باک با تلفظ انگلیسی و مایباخ با تلفظ آلمانی) را ویلهلم میباخ و پسر او در سال 1909 تأسیس کردند. ویلهلم در سال 1846 در آلمان متولد شد؛ اما به فرانسه رفت و تحصیلات دانشگاهی خود را در رشته‌ی طراحی صنعتی به‌پایان برد. اوایل قرن نوزدهم، فرانسه بهترین مکان تربیت مهندس در جهان شناخته می‌شد. ویلهم میباخ علاوه‌بر طراحی صنعتی در رشته‌های ریاضیات و فیزیک تحصیل کرد. او در 19 سالگی، به شرکت ساخت پیشرانه‌های بخار پیوست و دستیار گوتلیب دایملر شد. با همکاری دایملر و میباخ، اولین پیشرانه‌ی درون‌سوز و بنزینی جهان در سال 1883 تولید شد. با تشویق میباخ و علاقه‌ی او به ساخت خودرو ، آن‌ها در سال 1890، شرکت دایملر موتوزن گیزلشاف (DMG) را تأسیس و اولین محصولشان به‌عنوان خودرویی بنزینی را در سال 1892 عرضه کردند. با مرگ دایملر در سال 1900، همکاری میباخ با خودروسازی دایملر کم‌رنگ شد و در سال 1907، به استعفا از شرکت انجامید.
در سال 1900، میباخ وارد همکاری با زیپلین، شرکت مشهور سازنده‌ی کشتی‌های هوایی شد. پیشرانه‌ی 150 اسب‌بخار میباخ روی زیپلین LZ1 عملکرد بسیار قدرتمندی داشت. تا پایان جنگ جهانی اول در سال 1918، میباخ 2,000 پیشرانه برای انواع زیپلین و هواپیماهای آلمانی ساخت. پس از جنگ، میباخ به تولید پیشرانه‌ی دیزل برای لوکوموتیو روی آورد؛ چراکه هوانوردی و خودروسازی آلمان از رونق افتاده بود و البته، شرکت‌های فعال در‌این‌زمینه نیز توانایی ساخت موتورهای درون‌سوز را داشتند. افزون‌براین، میباخ فعالیت خود در صنایع هوایی و دریایی و نظامی را ادامه داد. همکاری این شرکت با دکتر هنری مریت انگلیسی به تأسیس کارخانه‌ی تولید جعبه‌دنده و فرمان با نام میباخ‌مریت در انگلستان منجر شد. این شرکت نقشی مهم در تولید اولین تانک‌های کروز جهان ایفا کرد که برای ارتش سلطنتی برتانیا خدمت کردند و بعدها در جنگ جهانی دوم، علیه آلمان استفاده شدند.
سال 1919، اولین خودرو میباخ با نام W1 ساخته و پس از دو سال، در نمایشگاه برلین با کد W3 معرفی شد. بین سال‌های اتمام جنگ‌های جهانی اول و شروع جنگ جهانی دوم (1918 تا 1939)، محبوبیت خودروهای میباخ افزایش یافت و مدل‌های متنوعی از این برند تولید شدند که درادامه، آن‌ها را معرفی کرده‌ایم. تا سال 1940، خودروهای این برند کمتر از 2,000 دستگاه اعلام شده و با شرکت‌های مشهور آلمان در همان زمان مقایسه‌شدنی نیست. فلسفه‌ی نماد میباخ
به‌وضوح می‌توان دو حرف M در لوگوِ میباخ را تشخیص داد. نام این شرکت در ابتدای تأسیس، Maybach -Motorenbau بود که بر تمرکز این کارخانه صنعتی بر تولید انواع پیشرانه‌ها دلالت می‌کرد. علاوه‌براین هنگام ثبت و آغاز‌به‌کار شرکت، فرزند ویلهلم میباخ درکنار پدر حضور داشت. با‌این‌اوصاف، استفاده از دو حرف M به همکاری دو نفر از اعضای خانواده میباخ نیز اشاره می‌کند. جنگ جهانی دوم
برخلاف باور بسیاری از علاقه‌مندان، وقوع جنگ جهانی دوم و کاهش تولید خودروهای میباخ، به ورشکستگی این برند منجر نشد؛ چراکه خودروها اساسا مهم‌ترین محصول تجاری میباخ نبودند. به‌بیانِ‌بهتر، بدهی‌های دولت شکست‌خورده‌ی آلمان و تخریب کارخانه‌های میباخ پس از سقوط این کشور، مسبب نابودی آن‌ شد. در خلال جنگ جهانی دوم، میباخ بهترین سازنده‌ی پیشرانه‌های دیزل در آلمان بود و تمام توانش دراختیار نازی‌ها قرار گرفت.
تانک سنگین تایگر 1 ساخت ارتش آلمان در سال 1942 با وزن 57 تن و مجهز به پیشرانه میباخ تانک‌های نیمه‌سنگین و بسیار مشهور پنزر (Panzer) سری یک تا چهار و انواع تانک‌های سنگین تایگر از پیشرانه‌ی ساخت میباخ، خصوصا مدل HL230 استفاده می‌کردند. بسیاری از نفربرهای زرهی و ماشین‌های نظامی سبک، مثل Sd.Kfz. 251 و Sd.Kfz. 9 نیز به پیشرانه‌های میباخ مجهز بودند. از دیدگاه تاریخ‌نویسان، نسخه‌های مختلف از پیشرانه‌ی HL230 مهم‌ترین محصول میباخ در جنگ جهانی دوم محسوب می‌شوند. این موتور دیزلی 12 سیلندر داشت و حجمش 23 لیتر بود که با آرایش V و زاویه‌ی 60 درجه تولید شد. بیشترین قدرت پیشرانه به 700 اسب‌بخار در 3,000 دوربردقیقه می‌رسید؛ درحالی‌که نهایت گشتاور 1,850 نیوتن‌متر در 2,100 دوربردقیقه تولید می‌کرد.
پیشرانه‌های HL230 میباخ به سیستم خنک‌کننده‌ی آب مجهز بودند و تقریبا تمامی قسمت‌هایشان، شامل پوسته و سرسیلندر، از چدن ساخته می‌شدند. به‌همین‌دلیل، مقاومت آن‌ها دربرابر استهلاک و تنش‌های فیزیکی ناشی از ضربه‌های محیط بسیار راضی‌کننده بود. وزن خالص HL230 به 1,200 کیلوگرم می‌رسید و به‌دلیل نیاز مبرم ارتش آلمان، علاوه‌بر میباخ، دایملر و مرسدس بنز هم آن را تولید می‌کردند. در مدت 6 سال از آغاز تا پایان جنگ جهانی دوم، بیش از 9,000 پیشرانه از این نوع تولید شد. پس از جنگ جهانی دوم
میباخ ازجمله برندهای مهم در صنایع نظامی آلمان نازی بود و طبیعتا پس از شکست این دولت در جنگ جهانی دوم، با زیان اقتصادی مواجه شد. مدل JW61 عملا آخرین خودرو کلاسیک میباخ محسوب می‌شود که سال 1945 تولید شد. بعد از پایان جنگ در همین سال، هیچ خودرویی با برند میباخ تولید نشد و کارخانه‌های مرتبط با این شرکت، حدود 20 سال تعدیل بودند.
مرسدس بنز 450SEL ساخت 1972 سری میباخ در سال 1960، مرسدس بنز سهام میباخ را از مالکان آن، خصوصا کارل میباخ، فرزند بنیان‌گذار شرکت خرید. پیش‌ از این اقدام نیز میباخ با گروه صنعتی دایملر بنز همکاری می‌کرد؛ اما پس از فروش سهام، عملا تمام فعالیت‌های برند میباخ به‌عنوان نامی تجاری متوقف شد. تا اواخر قرن بیستم، تنها محصولاتی که نام میباخ داشتند، نسخه‌های ارتقایافته و آپشنال از مرسدس بنزهای 280 S کد W108 مدل 1969 و 450SEL کد W116 مدل 1972 بودند. بازگشت برند میباخ در سال 2002
پیش از آنکه مرسدس بنز خودروهای سوپرلوکس را با برند میباخ تولید کند، نام این شرکت قدیمی به‌دلیل 50 سال فعالیت‌نداشتن از ذهن‌ها فراموش شده بود. به‌عقیده‌ی کارشناسان، مرسدس بنز در پاسخ به بی‌ام‌و که خودروسازی رولزرویس را دراختیار داشت، میباخ‌های مدرن را عرضه کرد. شاید اگر اقدام بی‌ام‌و در خرید سهام رولزرویس اتفاق نمی‌افتاد، برند میباخ در کتاب‌های تاریخی باقی می‌ماند. در مناقصه‌ی خرید سهام رولزرویس و بنتلی در سال 1998، مرسدس بنز نیز شرکت کرده بود؛ اما درنهایت، نتوانست مالک این برندهای انگلیسی شود و ناباورانه رقابت را به بی‌ام‌و و فولکس‌واگن واگزار کرد.
مدل مفهومی میباخ رونمایی‌شده در سال 1997
رونمایی مدلی مفهومی به‌نام میباخ در نمایشگاه خودرو توکیو 1997 با طراحی خلاقانه در بدنه و رنگ‌‌های قرمز و سیاه جذابیت زیادی داشت؛ اما به‌دلیل استفاده‌نشدن از لوگوِ میباخ روی کاپوت به‌عنوان نشانه‌ای از بازگشت این برند قدیمی، جدی گرفته نشد. حدود پنج سال بعد، یعنی در سال 2002، اولین خودرو مدرن میباخ تولید شد. این محصول در دو نسخه‌ با کدهای 57 و 62 رونمایی شد؛ درحالی‌که طراحی‌اش مشابه مدل مفهومی 1997 بود.
دلیل نام‌گذاری محصولات میباخ با اعداد 57 و 62، اشاره به طول نسبتا زیاد آن‌ها برحسب دسی‌متر بود که نقریبا معادل 5.7 متر و 6.2 متر (6,165 میلی‌متر طول میباخ 62 و 5,728 میلی‌متر طول میباخ 57) محاسبه می‌شد. این خودروها براساس پلتفرم نسل چهارم مرسدس بنز کلاس S کد W220 طراحی شدند؛ اما از پیشرانه‌ی 12 سیلندر تویین‌توربو 5.5 لیتری استفاده می‌کردند که در سال 2002، هنوز برای هیچ‌کدام از محصولات برند مرسدس‌بنز استفاده نشده بود. این قوای محرک در ابتدا پیشرانه‌ی اختصاصی میباخ نام گرفت؛ اما سال بعد روی S600 و CL600 نیز نصب شد. قدرت میباخ 57 و میباخ 62 به 543 اسب‌بخار می‌رسید؛ درحالی‌که حداکثر گشتاور 900 نیوتن‌متر از 2,300 دوربردقیقه تولید می‌کرد.


Maybach 62</h4>">
Maybach 62</h4>">
Maybach 62</h4>">
Maybach 62</h4>">
Maybach 62</h4>">
Maybach 62</h4>">
Maybach 62</h4>">
Maybach 62</h4>">

سال 2002، میباخ 57 و میباخ 62 می‌توانستند در 5 ثانیه به سرعت 100 کیلومتربرساعت برسند که برای خودروهای سوپرلوکس با وزن خالص بیش از 2,700 کیلوگرم درخورتوجه بود. گفتنی است نهایت سرعت این خودروها در نمونه‌ی استاندارد به 250 کیلومتربرساعت می‌رسید. افزون‌براین، میباخ مدرن سرشار از امکانات رفاهی و لوازم لوکس بود. ازجمله امکانات استاندارد در تمامی مدل‌های میباخ بودند از: ناوبری ماهواره‌ای با فرمان‌پذیری صوتی، تهویه‌ی مطبوع اتوماتیک چهارگانه، پرده و سانروف پانورامیک تمام‌برقی، نمایشگر و پخش‌کننده‌ی DVD برای سرنشینان عقب همراه‌با چنجر 6 دیسک، تنظیمات الکتریکی صندلی‌ها 18 حالت در جلو و 14 حالت در عقب، یخچال و جالیوانی گرم‌. سبد محصولات میباخ از 2002 تا 2015
پس از معرفی خودروهای میباخ 57 و 62، نسخه‌های 57S و 62S به‌ترتیب در سال‌های 2005 و 2007 رونمایی شدند. مهم‌ترین تفاوت این محصولات با نمونه‌های اصلی، استفاده از پیشرانه‌ی 6 لیتری ساخت AMG به‌جای موتور 5.5 لیتری بود تا قدرت 604 اسب‌بخار و گشتاور 1,000 نیوتن‌متر فراهم شود. این ترفند نه‌تنها تأثیر چندانی بر شتاب‌گیری و نهایت سرعت میباخ نمی‌گذاشت؛ بلکه به افزایش فروش نیز منجر نشد.
Maybach exelero</h4>">
Maybach exelero</h4>">
Maybach exelero</h4>">
Maybach exelero</h4>">
Maybach exelero</h4>">
Maybach exelero</h4>">
Maybach exelero</h4>">
Maybach exelero</h4>">

میباخ اکسلرو یکی از پروژه‌های بلندپروازانه‌‌ی تاریخ مرسدس بنز بود که سال 2005 رونمایی شد. تولید این خودرو به‌سفارش شرکت لاستیک‌سازی فولدا، زیرمجموعه‌ی گودیر در آلمان، به یک دستگاه محدود بود. اکسلرو 7 میلیون دلار قیمت داشت و یکی از خودروهای گران‌‌قیمت صفرکیلومتر تاریخ در زمان خود محسوب می‌شد. این محصول به‌دلیل طراحی بدنه‌ی دودر الهام گرفته از میباخ کلاسیک SW38 ساخت 1936، رینگ‌های 23 اینچ، پیشرانه‌ی 690 اسب‌بخار با گشتاور 1,020 نیو‌تون‌متر، سرعت‌گیری صفر تا 100 کیلومتربرساعت 4.4 ثانیه و نهایت سرعت 350 کیلومتربرساعت شهرت پیدا کرد. میباخ اکسلرو در برنامه‌های تلوزیونی و کلیپ‌های موزیک خوانندگان رپ آمریکایی حضور داشت؛ اما در سال‌های اخیر، دیده نشده است.
میباخ زیپلین 2010 آخرین تلاش مرسدس بنز برای احیای قدیمی‌ترین زیرمجموعه‌ی خود بود. نام خودرو از مشهورترین محصول کلاسیک میباخ گرفته شد که بین سال‌های 1928 تا 1938 در خطِ‌تولید حضور داشت. زیپلین 2010 درواقع نسخه‌ای ویژه با رنگ‌های خاص بود که روی میباخ 57 یا 62 به سفارش خریدار ارائه می‌شد. مهم‌‌ترین وجه تمایز این مدل با دیگر محصولات میباخ، علاوه‌بر امکانات مدرن در کابین، نوار رنگی متفاوت از زمینه‌ی بدنه بود که چراغ جلو تا عقب را پوشش می‌داد. در زمان عرضه، قیمت نسخه‌ی پایه از میباخ 57 زیپلین 460,000 هزار دلار و قیمت نسخه‌ی پایه از میباخ 62 زیپلین 535,000 دلار بود. پایان میباخ به‌عنوان برند خودروساز
آخرین محصول مستقل با لوگو و نام تجاری میباخ، سال 2012 عرضه شد و پس‌ازآن، هرگز خودرویی با این برند تولید نشد. البته این احتمال وجود دارد که مرسدس بنز سری مدل‌های لوکس و برقی خود را با نام میباخ در آینده عرضه کند؛ اما باتوجه‌به تجربه‌ی تلخ گذشته، به این شایعه نمی‌توان خوش‌بین بود. اواخر سال 2011، دیتر زتچه، مدیرعامل مرسدس بنز، از توقت تولید محصولات میباخ خبر داد. آخرین نمونه از این خودروها سال 2012 عرضه شد و با شروع سال 2013، خطوط تولید میباخ مدل‌های مختلف مرسدس بنز کلاس S را مونتاژ کردند.
داستان بازتولید میباخ‌ در سال 2002 و اتمام فعالیت آن در 2012، نکات ارزشمندی برای خودروسازان جهان و علاقه‌مندان این صنعت داشت. طی 10 سال، تعداد 3,000 دستگاه از انواع خودروهای میباخ تحویل خریداران شد؛ درحالی‌که پیش‌بینی فروش این مدل‌ها در ابتدای تولید، 2,000 دستگاه در سال بود. بازار آمریکا هم به‌عنوان یکی از مراکز فروش مهم‌ خودروهای لوکس و سوپرلوکس، به محصولات میباخ علاقه‌ای نشان نداد تا در سال‌های 2009 و 2010، تقاضای سالیانه برای خودروهای این برند کمتر از 70 دستگاه باشد. 1. نام سازنده تضمین‌کننده‌ی فروش نیست
شاید مهم‌ترین عامل شکست تجاری میباخ، اعتماد‌به‌نفس کاذب مدیران مرسدس بنز، به‌ویژه گروه خودروسازی دایملر کراسلر بود. در آن زمان، سرمایه‌داران قدرتمند آمریکایی در جایگاه سهام‌دار کرایسلر در گروه هیئت‌مدیره‌ی دایلمر حضور داشتند. هرچند نمی‌توان تفکر جاه‌طلب و اقتصاد‌محور آمریکایی را مقصر اصلی دانست و درمقابل، اشتباه‌های مربوط‌به مدیران آلمانی را کم‌رنگ جلوه داد؛ اما پایان تلخ میباخ، نتیجه‌ی خطایی بزرگ در تشخیص نیاز بازار و عرضه‌ی کالا بود. امروزه و پس از اتمام تولید میباخ، می‌توان نتیجه گرفت ارائه‌ی محصول به‌وسیله‌ی هر برند محبوب و معتبر ضمانت فروش دائمی و موفقیت آن در بازار نخواهد بود. شاید مدیران مرسدس بنز گمان می‌کردند، کیفیت درخورتوجه و فروش عالی محصولاتشان به‌راحتی ثروتمندان جهان را جذب میباخ می‌کند؛ درحالی‌که چنین رؤیایی به حقیقت تبدیل نشد. افزون‌براین، بعضی کارشناسان اقتصادی معتقدند شکست گروه دایملر در مناقصه‌ی خرید کارخانه‌های روزلرویس و بنتلی که به‌ترتیب دراختیار بی‌ام‌و و فولکس‌واگن قرار گرفتند، به سرمایه‌گذاری اشتباه روی برند میباخ منجر شد. به‌بیانِ‌بهتر، مدیران دایملر و مرسدس بنز تصمیم گرفته بودند با تولید میباخ به‌عنوان رقیب مستقیم رولزرویس و بنتلی، شکست خود را با حرکتی تهاجمی جبران کنند که البته محقق نشد. 2. نمره‌ی منفی در کیفیت رانندگی
شاید درظاهر، پیشرانه‌های قدرتمند مرسدس بنز برای میباخ کافی به‌نظر می‌رسید؛ اما درنهایت به خصیصه‌ای مثبت و برتری آن درمقایسه‌با رقبا منجر نشد. مهندسان سازنده‌ی میباخ معتقد بودند سرنشین عقب درمقایسه‌با راننده‌ی محصولات این برند اهمیت بیشتری دارد. حتی در کنفرانس‌های مطبوعاتی و مراسم دعوت از خبرنگاران برای آزمایش خودروهای میباخ، مدیران این شرکت اصرار می‌کردند کیفیت محصولات میباخ باید ازطریق صندلی عقب بررسی شود.
به‌عقیده‌ی بسیاری از کارشناسان رسانه‌های خودرویی که تجربه‌ی رانندگی با مدل‌های مختلف میباخ را داشتند، ترکیب شاسی و سیستم تعلیق قدیمی مرسدس بنز با بدنه و امکانات مدرن میباخ، ضعف در فرمان‌پذیری و قدرت مانور آن را باعث شد. در سمت دیگر ماجرا، تمامی محصولات رولزرویس و بنتلی بعدازآنکه دراختیار خودروسازان آلمانی قرار گرفتند، با شاسی و پلتفرم اختصاصی تولید شدند. 3. محبوبیت انگلستان در تولید خودروهای لوکس
در سراسر جهان، تفاوت‌های زیادی بین علایق عامه‌ی مردم و طبقه‌ی مرفه وجود دارد. به‌عنوان مثال، معمولا برای افراد عادی جامعه، هزینه‌ی نگه‌داری خودرو بسیار مهم است؛ درحالی‌که سرمایه‌داران ترجیح می‌دهند با هزینه‌ی خرید و تعمیرات خودرویی لوکس، سطح اجتماعی و میزان درآمد خود را نشان دهند. این موضوع در لباس و خانه و بسیاری از موارد دیگر نیز وجود دارد تا ثابت شود بازاریابی برای فروش محصول و پاسخ به نیازهای ثروتمندان، با مناسبات تجاری بین افراد عادی جامعه بسیار متفاوت است.
جزئیات مهمی در سبک زندگی و علایق سرمایه‌داران وجود دارد. هنگام خرید، برند سازنده و سابقه‌ی تاریخی آن نقش پررنگی در جذب مشتری ثروتمند ایفا می‌کند. امروزه علاوه‌بر نام تولیدکننده، کشور میزبان و سازنده‌ی محصول هم اهمیت بسیار زیادی برای خریداران دارد. به‌عنوان مثال، ساعت‌های مچی لوکس و گران‌قیمت با کشور سوئیس شناخته می‌شوند و حتی اگر برند سازنده‌ی آن‌ها چندان نام‌آشنا و قدیمی نباشد، صرف حضور کارخانه در سوئیس می‌تواند جذابیت زیادی برای خریدار داشته باشد. این موضوع در صنعت خودروسازی نیز اهیمت دارد؛ به‌گونه‌ای که مدل‌های سوپراسپرت ایتالیایی و خودروهای سوپرلوکس انگلیسی محبوبیت فراوانی در بازار دارند. به‌‌‌‌عقیده‌ی کارشناسان اقتصادی و فعالان صنعت خودرو دنیا، فعالیت برند میباخ در کشور آلمان یکی از دلایل شکست تجاری آن به‌عنوان خودروساز کلاس سوپرلوکس بود. در سمت دیگر ماجرا، رولزوریس و بنتلی حضور داشتند که علاوه‌بر سابقه‌ی درخشان و محبوبیت برند در سطح جهانی، محصولاتی ساخت انگلیس محسوب می‌شدند. تجربه‌ی تولید میباخ ثابت کرد برای افراد طبقه‌ی ثروتمند داشتن خودرو لوکس انگلیسی جذابیت بیشتری درمقایسه‌با نمونه‌ی هم‌قیمت آلمانی دارد. 4. قیمت گران و پافشاری بر عرضه‌ی یک محصول
میباخ 57، ارزان‌ترین مدل این شرکت، در سال 2002 با قیمت پایه‌ی 367,000 معرفی شد و نسخه‌ی S همین خودرو 417,000 دلار فروخته می‌شد. مدل‌های 62 و 62S نیز به‌ترتیب 431,000 و 492,000 دلار قیمت داشتند. حتی نسخه‌ای از میباخ 62S با نام «لاندانت» (Landaulet) نیز تولید شد که به‌دلیل استفاده از امکانات رفاهی ویژه، قیمتش بیش از 1 میلیون و 350 هزار دلار بود. درمقابل، محصولات رولزرویس، رقیب اصلی میباخ، با قیمتی درحدود 350,000 تا 400,000 دلار فروخته می‌شدند. این قیمت توجیه اقتصادی برای خرید خودروهای میباخ را کم‌رنگ می‌کرد.
علاوه‌بر قیمت گران به‌عنوان نکته‌ی منفی، کمبود محصولات متنوع نیز در سبد میباخ دیده می‌شد. با نگاهی به تمامی تولیدات میباخ طی 10 سال فعالیت از سال 2002 تا سال 2012، به‌وضوح متوجه می‌شویم چهره‌ی تمامی تولیدات ثابت است و صرفا در جزئیات بدنه تفاوت دارند. شاید تغییر ظاهر و بدنه‌ی این خودروها پس از فروش ناامیدکننده در سال‌های اولیه، می‌توانست به ادامه‌ی حیات برند میباخ و جذب مشتری جدید کمک کند. همچنین، تولید خودرویی از این برند با قیمتی درحدود 200,000 دلار، فاصله‌ی اقتصادی بین مدل‌های لوکس مرسدس بنز کلاس S با قیمتی ارزان‌تر از 150,000 دلار و محصولات چندصدهزاردلاری رولزرویس را پر می‌کرد که البته، هرگز محقق نشد. بازگشت میباخ به‌عنوان نسخه‌ی سفارشی از محصولات مرسدس بنز
در سال 2015، مدیران مرسدس بنز تصمیم گرفتند سری ویژه‌ای از خودروهای کلاس S را تولید کنند. این محصولات بهترین امکانات فنی و رفاهی مرسدس بنز S کلاس را به‌همراه داشتند. اولین نمونه براساس مدل سدان از S600 در سال 2016 معرفی شد. سال بعد، دومین خودرو مرسدس بنز از سری میباخ در مدل S کلاس کوپه با بدنه‌ی دودر و سقف جمع‌شونده تولید شد. سال 2018، علاوه‌بر کلاس S، نسخه‌ای تولیدمحدود از شاسی‌بلند کلاس G نیز عرضه شد که نام کامل G650 میباخ لاندانت داشت.
سال 2019، فقط نسخه‌ی سدان از نسل جدید مرسدس بنز کلاس S در نسخه‌ی میباخ عرضه می‌شود؛ اما احتمال زیادی برای تولید S کلاس رودستر (کوپه دودر با سقف جمع‌شونده) و G کلاس 2019 به‌همراه آپشن‌های سری میباخ وجود دارد. پروژه‌ی تولید خودروهای لوکس برقی مرسدس بنز با برند میباخ نیز فعلا با معرفی مدل‌های مفهومی و آینده‌نگر دنبال می‌شود. برترین خودروهای میباخ از گذشته تاکنون
در ادامه‌ی مطلب، تعدادی از محصولات مهم تولید‌شده با نام میباخ به‌اختصار معرفی می‌شوند. این مدل‌ها از دوران کلاسیک و قبل از آغاز جنگ جهانی دوم تا سال 2019 هستند. میباخ SW42 Ave Maria ساخت 1939
سری خودروهای SW میباخ بین سال‌های از 1936 تا 1954 تولید شدند. عددی که بعد از SW به هر مدل اضافه می‌شد، صرفا متناسب با طول خودرو برحسب دسی‌متر (معادل 0.1 متر) بود؛ به‌همین‌دلیل، محصولات مختلفی با کد SW42 در تاریخ میباخ دیده می‌شوند. به‌عقیده‌ی کارشناسان، نسخه‌ی 1939 از SW42 یکی از محصولات زیبای تاریخ میباخ است که با کمی تغییر تا سال 1945 به تعداد اندک تولید شد.
فضای داخلی SW42 با عرض بدنه‌ی 1,849 میلی‌متر چهار صندلی داشت که می‌توانست با جمع‌کردن استراحتگاه بازو، فضای کافی برای 6 سرنشین فراهم کنند. صندلی‌ها قابلیت خوابیدن به‌‌سمت عقب داشتند تا با این ترفند تقریبا تمامی سطح کابین به فضای مناسب برای خواب و استراحت تبدیل شود. میباخ SW42 از پیشرانه‌ی 4.2 لیتری 6 سیلندر خطی استفاده می‌کرد و با میانگین مصرف سوخت 18 لیتر بنزین در 100 کیلومتربرساعت، حداکثر سرعتش 160 کیلومتربرساعت بود. میباخ زیپلین DS8 رودستر 1938
نام این خودرو از کشتی هوایی زیپلین گرفته شده بود که به پیشرانه‌های میباخ، مهم‌ترین اختراع هوانوردی آلمان در زمان خود، مجهز بودند. میباخ زیپلین بین سال‌های 1930 تا 1939، لوکس‌ترین خودرو آلمان و گران‌ترین محصول میباخ بود. تعدادی محدود از میباخ زیپلین در سال 1938 با بدنه‌ی دودر و سقف جمع‌شونده‌ی پارچه‌ای تولید شد و باقی این خودروها همگی چهاردر با سقف ثابت یا متحرک بودند.
پیش از آغاز حنگ جهانی دوم، تنها 138 دستگاه میباخ کابریولت به خریداران تحویل داده شد که همگی به پیشرانه‌ی 12 سیلندر 8 لیتری با آرایش V مجهز بودند. این خودرو با میانگین مصرف سوخت 28 لیتر بنزین در 100 کیلومتربرساعت، 200 اسب‌بخار قدرت داشت و می‌توانست به نهایت سرعت 180 کیلومتربرساعت برسد. میباخ کابریولت با طول 5.5 متر و فاصله‌ی محورهای 3.7 متر، یکی از خودروهای کلاسیک زیبا در تاریخ آلمان محسوب می‌شود و امروزه، حدود 1 تا 3 میلیون دلار ارزش کلکسیونی دارد. میباخ لاندالت 2008
پیش‌تر گفته شد لاندالت مدرن با قیمت حدودا 1.3 میلیون دلاری ساخته شد. این خودرو به دو دلیل اهمیت دارد: 1. لوکس‌ترین و گران‌ترین خودرو آلمانی در زمان خودش بود؛ 2. به نوع خاصی از مدل‌های کلاسیک دهه‌ی اشاره می‌کرد که امروزه، از آن تقلید می‌کنند. سبک بدنه‌ی لاندانت از حدود سال‌های 1,900 تولید شد تا سقف فلزی برای صندلی‌های جلو و پوشش پارچه‌ای جمع‌شونده در قسمت عقب داشته باشد. با این ترفند سرنشینان ردیف دوم می‌توانستند بدون دخالت راننده و به صلاحدید خود، سقف را باز یا بسته کنند. خودروهای لاندالت را برندهای مختلف، مثل میباخ، مرسدس بنز، لانچیا، کادیلاک، ولوو ، پژو ، لینکلن و رولزرویس تولید کردند. افراد مشهور و سیاست‌مداران از این مدل‌ها استفاده می‌کردند تا هنگام تردد در معابر عمومی، دید بازتری داشته باشند.
Maybach Landaulet</h4>">
Maybach Landaulet</h4>">
Maybach Landaulet</h4>">
Maybach Landaulet</h4>">

میباخ لاندالت 2008 از پیشرانه و بدنه‌ی مدل 62S استفاده می‌کرد؛ اما در کابین از مواد مرغوب‌تر استفاده شده بود و امکانات بیشتری داشت. تنها 20 ثانیه طول می‌کشید تا سقف پارچه‌ای بازوبسته شود و آیرودینامیک فعال تا سرعت 70 کیلومتربرساعت، مانع از ورود جریان باد به کابین می‌شد. لاندالت 2008 با پیشرانه‌ی 12 سیلندر ساخت AMG، قدرتش 612 اسب‌بخار و گشتاورش 1,000 نیوتن‌متر بود و در 6 ثانیه به سرعت 100 کیلومتربرساعت می‌رسید. این محصول، تنها خودرو مدرن میباخ محسوب می‌شود که تقریبا معادل قیمت خرید در زمان تولید ارزش کلکسیونی دارد. میباخ S600 پولمن گارد
نسخه‌ی پولمن به آن دست از خودروهای لوکس گفته می‌شود که طول بیشتری درمقایسه‌با نمونه‌ی استاندارد دارند. جورج پولمن، مهندس و صنعتگر آمریکایی، در اوایل سده‌ی 1800، واگن‌های مجهز به کوپه‌های بزرگ را طراحی کرد تا مسافران بتوانند بدون مزاحمت در قطار بخوابند. به‌تقلید از این ابتکار، خودروهای مجهز به کابین بزرگ با صندلی‌های ردیف عقب دارای قابلیت تبدیل به تخت‌خواب را مدل پولمن می‌نامند.
Maybach Pullman S 600</h4>">
Maybach Pullman S 600</h4>">
Maybach Pullman S 600</h4>">
Maybach Pullman S 600</h4>">

همان‌گونه که از نام میباخ S600 پولمن گارد می‌توان فهمید، این خودرو به تجهیزات فنی مرسدس بنز کلاس S مدل S600 با طول بیشتر و بدنه‌ی ضدگلوله مجهز است. میباخ S600 پولمن با طول 6.5 متر، حدود یک متر بلندتر از مدل استاندارد عرضه می‌شود و 10 سانتی‌متر هم ارتفاع سقف بیشتر دارد. این خودرو با وزن 6.5 تن، کمتر از 10 ثانیه پس از شروع حرکت به سرعت 100 کیلومتربرساعت می‌رسد و نهایت سرعتش 160 کیلومتربرساعت است. قیمت میباخ S600 پولمن بدون تجهیزات ضدگلوله، حدود 600,000 دلار است؛ اما در نسخه‌ی گارد، بیش از 1.5 میلیون دلار قیمت دارد. میباخ G650 لاندانت 2018
مرسدس بنز کلاس G یکی از شاسی‌‌بلندهای لوکس دنیا محسوب می‌شود. این خودرو علاوه‌بر سقف لاندانت، طول و ارتفاع بیشتری درمقایسه‌با G کلاس استاندارد داشت و همراه رینگ‌های 22 اینچ با لاستیک‌هایی به پهنای 325 میلی‌متر ارائه شد. ارتفاع کف میباخ G650 از سطح زمین حدود نیم متر است و به‌لطف پیشرانه‌ی 12 سیندر AMG، قدرتش 630 اسب‌بخار و گشتاورش 1,000 نیوتن‌متر بود و علاوه‌بر قابلیت‌های آفرود ، در 6 ثانیه به سرعت 100 کیلومتربرساعت می‌رسید.
Maybach G650</h4>">
Maybach G650</h4>">
Maybach G650</h4>">
Maybach G650</h4>">

شایان ذکر است تنها 99 دستگاه میباخ G650 لاندانت با قیمتی درحدود 500,000 دلار تولید شد. نمونه‌های کم‌کارکرد از این خودرو امروزه با قیمتی بین 1 تا 1.5 میلیون دلار در حراجی‌های معتبر جهان معامله می‌شوند. مدل‌های مفهومی ویژن میباخ 6 و آلتیمیت لاکچری
در سال‌های 2017 و 2018، مدل‌های مفهومی میباخ رونمایی شدند. این خودروها با نام میباخ 6 و آلتیمیت لاکچری به‌ترتیب با بدنه‌ی دودر کابریولت و کراس‌اور چهاردر به‌عنوان نمونه‌هایی از محصولات سوپرلوکس آینده، با تحسین علاقه‌مندان و کارشناسان مواجه شدند. مدل‌های مفهومی ویژن میباخ همگی با لوگوِ مرسدس بنز نمایش داده شدند تا حذف کامل برند میباخ، تولیدکننده‌ی خودرو، باردیگر تأیید شود.
ویژن 6 با کابین دونفره و طول بدنه‌ی 5.7 متر معرفی شد. این خودرو به پیشرانه‌ی تمام‌برقی 750 اسب‌بخار مجهز بود و در 4 ثانیه به سرعت 100 کیلومتربرساعت می‌رسید. علاوه‌براین، مرسدس بنز ادعا کرد این خودرو لوکس دونفره با هربار شارژ، 322 کیلومتر می‌پیماید و پس از 5 دقیقه اتصال به شارژرهای مخصوص، انرژی موردنیاز برای رانندگی تا 100 کیلومتر را خواهد داشت. هزینه‌ی ساخت مدل مفهومی ویژن 6 حدود 3 میلیون دلار عنوان شده است.
ویژن آلتیمیت حدود یک سال بعد از میباخ 6 معرفی شد. بنابر ادعای مرسدس بنز، شاسی‌بلند لوکس و مفهومی میباخ آلتیمیت مجهز به 4 موتور برقی با مجموع قدرت 750 اسب‌بخار است و همراه باتری‌های 80 کیلووات‌ساعتی در کف خودرو، با هربار شارژ حداکثر 500 کیلومتر حرکت می‌کند.





نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

کشف پاسخی تازه برای معمای راه راه بودن پوست گورخرها

تمام کتاب‌هایی که طرفداران سریال Chernobyl باید مطالعه کنند

پس از وقفه‌ای یک‌ماهه، لپ‌ تاپ‌ هواوی به فروشگاه‌های مایکروسافت بازگشت

اینستاگرام و آزمایش راه‌ آسان‌تر برای بازگرداندن صفحات هک‌شده

پتنت جدید هواوی و احتمال ساخت گوشی تاشدنی با سه نمایشگر

پورشه 718 باکستر اسپایدر و کیمن GT4 مدل 2020 معرفی شدند

پیش‌بینی کاهش 30 میلیارد دلاری درآمد هواوی دراثر تحریم‌های آمریکا

هفته پایانی مسابقه هواوی و زومیت: تاریخ و نحوه قرعه‌کشی

مردان نیز به افسردگی پس از زایمان همسر دچار می‌شوند

مزارع خورشیدی شناور؛ راهکاری برای توقف گرمایش زمین

استفاده از گامانایف آیکون برای درمان تومورهای مغزی در بیمارستان آجی بادم

آیفون‌های سال 2020 با نمایشگر OLED و پشتیبانی از 5G معرفی می‌شوند

فروش میلیونی آنر 20 در کمتر از 14 روز و آغاز عرضه آنر 20 پرو

لامبورگینی اوروس با تیونینگ ABT رونمایی شد

کشف سنگی پیشاتاریخی با نقوش حکاکی‌شده اسب در فرانسه

5G چه برتری‌هایی نسبت به 4G خواهد داشت؟

گوگل، دو ویژگی جدید اپلیکیشن Messages را آزمایش می‌کند

پنج سؤال اخلاقی درباره نحوه استفاده از ماه

سفارش آنلاین از سوپرمارکت ها با اسنپ فود

قیمت بهترین خودروهای لوکس دست دوم در بازار جهانی

تعداد مشترکین اینترنت 5G در کره جنوبی به یک میلیون نفر رسید

نگاه نزدیک ویدئویی به گوشی موبایل بلو مدل R2 و مدل Advance L4

بیوگرافی ویلیام تامسون مشهور به لرد کلوین، دانشمند بزرگ الکتریسیته و ترمودینامیک

اعلام شکست گوگل در پروژه تحقیقاتی همجوشی سرد

شیائومی عرضه نسخه بتای رابط کاربری MIUI را متوقف می‌کند

تلاش چندین‌ ماهه گروهی از هکرها برای نفوذ به نیروگاه‌‌های برق آمریکا

افسانه‌های استراتژی؛ شماره 9: استراتژی باید خارج از سازمان تنظیم شود

مایکروسافت امکان برنامه‌نویسی به‌زبان جاوا را در VS Code فراهم کرد

هرآنچه باید درباره شارژ بی‌ سیم بدانید؛ قسمت اول

پوکو لانچر 2 با طراحی پیشرفته و قابلیت‌های جدید منتشر شد

آفت اکوسیستم استارتاپی؛ از منتورنماها تا دنیای خوش آب‌ و‌ رنگ استارتاپی

هوش مصنوعی ادوبی تصاویر جعلی و دست‌کاری‌شده را شناسایی می‌کند

شرکت ایزی؛ نماینده برتر دی لینک در خاورمیانه و شمال آفریقا

فضای اختصاصی برای فرود خودرو پرنده در میامی ساخته می‌شود

مرکز تحقیقات سرن نرم‌افزارهای مایکروسافت را به مقصد نرم‌افزارهای متن باز ترک می‌کند

چرا هواپیما هنگام فرود دچار ضربه می‌شود؟

لمان 2019 با قهرمانی تویوتا و آلونسو به پایان رسید

AMD پردازنده‌ تردریپر 64 هسته‌ای تا پایان امسال عرضه می‌کند

مصاحبه با اندی فنگ، بنیان‌گذار استارتاپ دوردش

مرورگر اج مایکروسافت احتمالا برای لینوکس هم عرضه می‌شود

نگاهی به 18 سال خاطره‌سازی آیتونز؛ کهنه‌سربازی که بازنشسته شد

تاثیر زندگی مدرن بر استخوان‌های انسان

طراحی سایت دود، روش متفاوتی از تبلیغات اینترنتی

نتیجه نظرسنجی: کاربران زومیت iPad OS و Mac Pro را جذاب‌ترین‌های WWDC امسال می‌دانند

گزینه‌های زیاد در هنگام انتخاب به مشکل تبدیل می‌شوند

اپل احتمالا امسال هفت مک بوک جدید معرفی خواهد کرد

سری جدید نمایشگرهای هوشمند پورتال فیسبوک پاییز امسال عرضه می‌شوند

آموزش انتقال لایسنس ویندوز 10 به کامپیوتر جدید

دور نیمه‌نهایی مسابقات جام رمضان بازی زولا برگزار شد

خرید آنلاین بلیط چگونه سفر را برای ما به‌صرفه‌تر می‌کند؟